Belive

'ხვიჩა ზრდილობიანი კაცია' - უცხოელი ფანების რეაქცია კვარაცხელიას პასუხზე

1 დღის წინ ფეხბურთი
1 წთ

ხვიჩა კვარაცხელიამ, 2025/26 წლების უეფას ჩემპიონთა ლიგის ფინალის შემდეგ, რომელშიც პსჟ-მ ლონდონის არსენალი პენალტების სერიაში დაამარცხა, შერეულ ზონაში, ჟურნალისტთან რუსულად საუბარზე უარი თქვა,

ინტერნეტში გამოჩნდა ვიდეო, სადაც ჩანს, რომ ინტერვიუების დროს, კვარაცხელიას რუსულად მიმართეს, მაგრამ მან საუბრის გაგრძელებაზე უარი თქვა.

— ხვიჩა, შეგვიძლია რუსულად ვისაუბროთ: რა ემოციები გქონდათ?

— არა, არ შემიძლია, ბოდიში — უპასუხა კვარაცხელიამ ინგლისურად და მშობლიურ ენაზე განაგრძო ქართველი ჟურნალისტების კითხვებზე პასუხის გაცემა.

მშვენიერი ამბავია - ხვიჩა ზრდილობიანი კაცია და თუ შესაძლებელი იქნებოდა, პასუხსაც გასცემდა. მას ხშირად ადანაშაულებენ რუსულთან 'უხეშებოში', მაგრამ მას (და ზოგადად ქართველებს) არავისთვის არაფერი აქვთ დასამტკიცებელი.

მეჩვენება, რომ იდეა, რომ რუსული ენა და რუსული კულტურა ექსკლუზიურად რუსეთის პრეზიდენტსა და მის მხარდამჭერებს ეკუთვნით, თავიდანვე საკმაოდ შეზღუდული და არც თუ ისე ინტელექტუალური ადამიანებისთვისაა განკუთვნილი.

თქვენ ხედავთ პოლიტიკას იქ, სადაც ის არ არსებობს: ფეხბურთელების კონტრაქტებში ნათლად არის მითითებული პრესასთან და გულშემატკივრებთან საუბრის ენა და პროცედურები - ასე რომ, ხვიჩა აბსოლუტურად მართალია.

ყველა ეს 'ეროვნული უმცირესობა' შემთხვევათა 90%-ში რუსოფობია. მთელი საბჭოთა პერიოდის განმავლობაში, საქართველო ყველაზე მდიდრულად ცხოვრობდა და რუსებმა მათი ამ ლამაზი ცხოვრებისთვის ბევრი გააკეთეს.

რუსეთში თამაშობდა - გერმანიაში რომ ეთამაშა და გერმანულად ეკითხათ, მათ ენაზე არ უპასუხებდა?

რუსეთში თამაშისას ის რუსულად გაჭირვებით საუბრობდა. ლოგიკურია, რომ ადამიანს ინტერვიუს მიცემა იმ ენაზე მოუნდეს, რომელშიც კომფორტულად გრძნობს თავს.

ყოფილმა რუსმა ფეხბურთელებმა ჟურნალისტი პროვოკაციასა და არაპროფესიონალიზმში დაადანაშაულეს და განაცხადეს, რომ ხვიჩას საქციელი სწორი იყო, რაც კარგია.

დარწმუნებული ვარ, ჟურნალისტს ამ კითხვის დასმა ინგლისურადაც შეეძლო - ხვიჩა მარტივად მიხვდა რა უნდა გაეკეთებინა - ვკითხულობთ სოციალური ქსელის კომენტარებში

ხვიჩა, 2019 წლიდან 2022 წლამდე მოსკოვის ლოკომოტივსა და ყაზანის რუბინში თამაშობდა, თუმცა უკრაინაში შეჭრის შემდეგ რუსეთი დატოვა და საქართველოში დაბრუნდა, სადაც ნახევარი წელი ბათუმის დინამოში ითამაშა.

სხვა სტატიები