რატომ მივიდნენ სიტის ფანები 'ენფილდზე' ბანანებით?

პრემიერლიგის ცენტრალური მატჩისას, „ენფილდი“ ტრადიციულად სავსე იყო ბანერებით, თუმცა ყველა დამსწრის ყურადღება ერთმა უჩვეულო სანახაობამ მიიპყრო - სტუმართა სექტორში, მანჩესტერ სიტის ასობით გულშემატკივარი გასაბერ ბანანებს აფრიალებდა.

რატომ მაინცდამაინც ბანანები? საინტერესოა, რომ ამას ლივერპულთან არანაირი კავშირი არ აქვს. ეს სიტის თითქმის 40-წლიანი ტრადიციაა.

ისტორია 1987 წლიდან იწყება, როდესაც გულშემატკივარმა ფრენკ ნიუტონმა მეგობართან დადებული ნიძლავის გამო გასაბერი ბანანი იშოვა და „მეინ როუდზე“ გამართულ მატჩზე წაიღო. ის, რაც უბრალო გართობად დაიწყო, ქომაგებში მალევე პოპულარული გახდა.

დაახლოებით იმავე პერიოდში, გულშემატკივართა ფავორიტი სიტის თავდამსხმელი იმრე ვარადა იყო. ერთ-ერთ შეხვედრაში, როცა ქომაგები მის შეცვლაზე შემოსვლას ითხოვდნენ, შეძახილი „იმრე ბანანათი“ შეცვალეს. მეტსახელმა ფეხი მოიკიდა და მალე მანჩესტერ სიტის თამაშებზე ასობით გასაბერი ბანანი გამოჩნდა - ტრადიცია განსაკუთრებით აქტუალური 1980-იანი წლების ბოლოს გახდა, როცა კლუბი ინგლისის მეორე დივიზიონში ასპარეზობდა.

ამჯერად ამ ყველაფერს ბევრად უფრო ღრმა დატვირთვა ჰქონდა. ეს მანჩესტერ სიტის პირველი პრემიერლიგური მატჩი იყო მას შემდეგ, რაც დამოუკიდებელმა კომისიამ კლუბი ფინანსური წესების სერიოზულ დარღვევაში დამნაშავედ ცნო (კლუბმა გადაწყვეტილება უკვე გაასაჩივრა და ბრალდებას კატეგორიულად უარყოფს).

„ენფილდზე“ მასპინძელთა ქომაგებმა სიტი უკიდურესად მტრულად მიიღეს და სავსენი იყვნენ ბანერებით, რომლებიც კლუბის წინააღმდეგ იყო მიმართული. თუმცა, სტუმრად ჩასულმა გულშემატკივრებმა პასუხის საკუთარი გზა მონახეს.

ეს იყო ერთდროულად წარსულის პატივისცემა, ერთგულებისა და პროტესტის დემონსტრირება მიმდინარე ფინანსური სკანდალის ფონზე. იმის შეხსენება, რომ მანჩესტერ სიტის ისტორია მილიარდერი მფლობელებითა და პრემიერლიგის ტიტულებით არ დაწყებულა.

ამ ჟესტს საერთო არაფერი ჰქონია სტივენ ჯერარდის ფეხის დაცდენასთან (2014 წელს ჩელსისთან), თუმცა სიტის ქომაგებს საერთოდ არ ეწყინებოდათ, თუ ბანანი მასპინძლებს ამ მომენტს გაახსენებდა.